Bezpieczne korzystanie z koców do sauny na podczerwień

Koc na podczerwień to przede wszystkim urządzenie elektryczne, które wytwarza ciepło i którym się otulasz. Przy kocu, który jest porządnie zbudowany i przetestowany, w ogóle tego nie odczuwasz: wybierasz ustawienie, koc się nagrzewa, a temperatura pozostaje stabilna. Przy kocu zbudowanym głównie pod cenę od razu to czujesz: sterownik, który sam się nagrzewa, kabel, który ciężko siedzi w złączu, albo ciepło rozłożone nierówno.

Bezpieczeństwo nie zaczyna się więc od tego, jak używasz koca, tylko od tego, co kupujesz.

Prawie każdy koc ma oznakowanie CE. Warto wiedzieć: CE to nie znak jakości przyznawany przez niezależną instytucję. To deklaracja producenta lub importera, że produkt spełnia wymagania europejskie, w tym przypadku głównie w zakresie niskiego napięcia i kompatybilności elektromagnetycznej. Ta deklaracja powinna być poparta raportami z badań modelu, który kupujesz.

Pytanie nie brzmi więc, czy jest oznakowanie CE, bo ono jest zawsze. Pytanie brzmi, czy sprzedawca może pokazać deklarację zgodności. Znajdziesz w niej model, producenta, zastosowane normy europejskie i podpis. Kto traktuje swój produkt poważnie, ma ją pod ręką. Jeśli nikt nie potrafi jej znaleźć, wiesz już wystarczająco dużo.

Wokół podczerwieni i EMF krąży wiele głośnych opinii, w obie strony. Pomaga rozdzielenie dwóch rzeczy, które łatwo się mieszają: promieniowania cieplnego, które koc oddaje celowo, oraz pola elektromagnetycznego, które ma wokół siebie każde urządzenie zasilane z sieci.

Ciepło w kocu na podczerwień to promieniowanie dalekiej podczerwieni. Ten sam rodzaj promieniowania, który czujesz, gdy trzymasz dłonie nad kaloryferem albo stoisz w słońcu w chłodny dzień. To promieniowanie niejonizujące: energia na falę jest zbyt niska, by cokolwiek zmienić w cząsteczkach w organizmie. Daleka podczerwień nie wnika też głębiej niż kilka dziesiątych milimetra i niemal od razu zamienia się w skórze w ciepło. To, co czujesz, jest więc dokładnie tym, co się dzieje. Jak to działa, opisujemy szerzej w artykule jak działa ciepło podczerwieni.

Każde urządzenie podłączone do gniazdka ma wokół siebie pole elektromagnetyczne niskiej częstotliwości. Suszarka do włosów, płyta kuchenna, elektryczny koc grzewczy, a więc także koc na podczerwień. Siła takiego pola szybko spada wraz z odległością: z dziesięciu centymetrów zmierzysz już tylko ułamek tego, co z jednego centymetra.

W kocu leżysz blisko elementów grzejnych, więc to logiczne, że producenci coś z tym robią. Lepsze koce mają okablowanie ułożone tak, że pola w dużej mierze się znoszą. Na opakowaniu widać to jako okablowanie o niskim EMF (low EMF). Europejskie wymagania dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej wyznaczają tu zresztą granice.

Jeśli mimo wszystko chcesz jak najmniej pola: połóż sterownik i przewód przy stopach, a nie obok głowy, i poproś o raport z pomiarów, zamiast polegać na określeniu na pudełku.

Większość nieprzyjemnych doświadczeń z kocem na podczerwień nie wynika z urządzenia, tylko z pośpiechu. Ktoś od razu ustawia najwyższy poziom, leży dłużej, niż planował, a potem za szybko wstaje. Ciepło to bodziec, w który twój organizm wkłada energię. Jeśli zwiększasz je stopniowo, ciało się przyzwyczaja, a sesja jest przyjemna od początku do końca.

Jeśli chcesz wiedzieć, co mniej więcej czujesz na każdym ustawieniu, kompletny przewodnik po temperaturach omawia to dokładniej. Podstawy tego, co dzieje się w organizmie podczas nagrzewania, znajdziesz w artykule co koc do sauny na podczerwień robi z twoim ciałem.

W kocu na podczerwień będziesz się pocić. Na tym polega sesja cieplna, ale oznacza to też, że tracisz wodę i sole, nie do końca to zauważając. Pot zostaje w kocu, zamiast odparować, więc łatwo nie docenić, ile go jest. Przy pół godzinie to szybko kilkaset mililitrów, przy długiej sesji na wysokim ustawieniu więcej.

Prawie wszystko, co ludzie opisują po sesji jako uciążliwe, zawroty głowy przy wstawaniu, ból głowy później w ciągu dnia, uczucie otępienia wieczorem, wiąże się z tą utratą płynów, a nie z samym ciepłem. To też najłatwiejsza do rozwiązania część tej strony.

• Alkohol przed sesją lub w jej trakcie. Zaburza termoregulację i ocenę, jak jest ciepło.
• Trening tuż przed sesją bez uzupełnienia płynów.
• Sesja w upalny dzień bez obniżenia ustawienia.
• Dwie sesje krótko po sobie tego samego dnia.

Jeśli po sesji czujesz się wyczerpany zamiast zrelaksowany, zwykle nie znaczy to, że koc nie jest dla ciebie. Obniż ustawienie o jeden stopień, skróć czas i pij więcej.

Twoje ciało wyraźnie pokazuje, kiedy wystarczy. Ludzie łatwo ignorują te sygnały, bo mają wrażenie, że sesja jeszcze się nie skończyła albo że dopiero zaczęli się pocić. To wrażenie jest mylące. Nie ma żadnego minimum. Sesja, którą kończysz po dwunastu minutach, bo coś jest nie tak, to udana sesja.

• Zawroty głowy lub uczucie lekkości w głowie.
• Nudności.
• Kołatanie serca lub tętno, które pozostaje wysokie, choć leżysz spokojnie.
• Ból głowy, który pojawia się w trakcie sesji.
• Mrowienie, drętwienie lub ból w miejscu, które przylega do koca.
• Duszność lub uczucie, że nie możesz swobodnie oddychać.
• Niepokój lub uczucie zamknięcia.

Przerywasz tak: wyłącz koc, rozepnij zamek i poleż jeszcze chwilę, żeby nie wstawać gwałtownie. Napij się wody i dopiero potem wstań. Jeśli po kwadransie nadal nie czujesz się normalnie albo to samo wraca przy kolejnej próbie na niższym ustawieniu, skontaktuj się z lekarzem rodzinnym.

Poniższa lista nie powstała przy biurku. Każdy punkt dotyczy czegoś, co w praktyce idzie źle, zwykle dlatego, że w danej chwili wydawało się logiczne.

Dwa nawyki, które nic nie dają: ustawianie koca na najwyższy poziom, żeby szybciej się nagrzał, i przeciąganie sesji, bo pocenie zaczyna się późno. Nagrzewaj koc na ustawieniu, którego potem chcesz używać, inaczej zaczniesz za gorąco. Więcej przykładów znajdziesz w artykule o najczęstszych błędach przy korzystaniu z produktu na podczerwień.

Przy kocu na podczerwień konserwacja to kwestia bezpieczeństwa, a nie tylko czystości. Pot, wilgoć i sebum trafiają dokładnie tam, gdzie biegną przewody grzejne. Koc złożony i odłożony, gdy jest jeszcze wilgotny, zaczyna brzydko pachnieć, a zagięcia zużywają się szybciej niż reszta materiału.

Nigdy nie zanurzaj koca w wodzie i nie wkładaj go do pralki, nawet jeśli gdzieś jest napisane, że warstwę wewnętrzną łatwo przetrzeć. Wkładka oszczędza większość pracy, a czyszczenie krok po kroku opisujemy w artykule o tym, jak czyścić i konserwować koc do sauny.

Jeśli mimo to coś się zepsuje, nie naprawiaj przewodów samodzielnie, tylko skontaktuj się ze sprzedawcą. W ramach 2 lat gwarancji powinno to zostać rozwiązane.